Wywiad z Noą Meinzer: Radzenie sobie z byciem nastolatkiem z misofonią.

"Wiele osób zmagających się z misofonią czuje się odizolowanych, ponieważ jest to trudna do zrozumienia dla innych" ~Noa Meinzer

Noa Blue Meinzer developed misophonia when they were 12 years old, an experience that would later shape their passion for helping others with similar struggles. Noa was born and raised in Los Angeles, and started to encounter the challenges of misophonia at the beginning of high school. They were motivated to take action. 

W 2023 roku Noa pomógł stworzyć soQuiet's Program wsparcia rówieśniczego dla dorosłych i nastolatków Z misofonią, gdzie obecnie wolontariusze są przewodnikami rówieśniczymi. Są też Kapitan Klinicysta soQuiet, where they help to find clients their best fit clinician who is familiar with misophonia and equipped to support them. 

Jakie masz doświadczenie w edukacji i co przyciągnęło Cię do tej dziedziny?

Noa knew from a young age that they wanted to be a therapist due to their personal experiences with therapy, which began when they were 5 years old. They went on to receive a bachelor of arts in psychology from Lewis and Clark college. During their time there, they researched and wrote a 20 page paper about misophonia for their capstone project. 

 “I linked what we know about misophonia and compared it to other disorders for which dialectal behavioral therapy (DBT) has been proven to be helpful,” Noa said. 

Noa is currently in graduate school at Campbellsville University to get their masters and is working as a trainee in marriage and family therapy. 

Jak misofonia wpłynęła na Twoje doświadczenia szkolne?

Noa learned a lot through the experiences they endured while at school, such as having to deal with their misophonia triggers. 

“Especially in higher education, I feel sometimes like I’m wasting my time and money. I will be in school blasting my headphones to drown out trigger noises and then go home and have to spend however many hours I was in class teaching myself the material and doing the homework,” Noa said. 

Zauważają też, że nie każde doświadczenie szkolne jest takie samo w zależności od tego, kim są i jakie mają schorzenia. Są Indywidualizowane Edukacja Dostępne są plany, które mogą pomóc zmniejszyć niektóre z tych trudności.

Jak oceniasz swoje doświadczenia z misofonią w porównaniu z innymi zaburzeniami psychicznymi?

In Noa’s personal experience, misophonia is one of the most limiting conditions they face. Other conditions feel more manageable when compared to misophonia. 

“It’s hard [with other conditions], [but] I can do the necessary things to make sure I can do it anyway,” Noa said. 

Wręcz przeciwnie, misofonia stanowi bardziej ograniczającą barierę w ich życiu. Mimo że pozostałe schorzenia są nadal trudne, Noa wie, że nadal są zdolni do działania, nawet jeśli może to zająć więcej czasu lub być trudniejsze, podczas gdy misofonia stanowi wyraźną granicę.

Czy uważasz, że misofonia jest katalizatorem lęku i depresji, czy te schorzenia mają jakąś przyczynę ukrytą?

Noa has dealt with anxiety since the age of 5, but only developed misophonia when they were 12. They feel their anxiety is not related to misophonia, but they do experience an anxiety related response to misophonia triggers. They experience anxiety when exposed to their triggers rather than anger, but anger is also another possible response. 

Możliwe jest także doświadczanie objawów lęku i depresji bez pełnej diagnozy lub codziennego wpływu. Może to sprawić, że niektóre aspekty innych zaburzeń pojawią się w związku z lub jako część objawów takiego stanu mizofonia. 

Gdybyś mógł zmienić jedno nieporozumienie w dziedzinie zdrowia psychicznego na temat misofonii, co by to było?

Misofonia może być tak poważna, że działa jak Niepełnosprawność dla niektórych osób, a dla innych nie. Nie ma jeszcze jednoznacznej klasyfikacji tego schorzenia.

Noa wishes there was less stigma associated with determining if something is a disability, because a disability is simply a limitation on life. They wish more people were accepting of classifying misophonia as a disability, because if it impacts their life to the same extent a disability does, then it should be classified as one. 

Gdybyś mógł dać radę osobie, która niedawno dowiedziała się o misofonii, co byś jej powiedział?

Noa mówiłby im, by znaleźli społeczność, a dostępnych jest wiele zasobów, które mogą pomóc na różne sposoby.  Wiele osób zmagających się z misofonią czuje się odizolowanych, ponieważ jest to trudna do zrozumienia choroba dla innych. Rozmowa z innymi osobami w podobnej sytuacji może pomóc zmniejszyć tę samotność.

When anxiety or depression enter the picture alongside misophonia, how does it affect general mental health? 

Misofonia to złożone zaburzenie, które może sprawić, że człowiek czuje się bezpiecznie tylko wtedy, gdy jest z dala od swoich wyzwalaczy, co ostatecznie prowadzi do izolacji. Inne zaburzenia wpływające na zdrowie psychiczne są podobne pod tym względem, więc posiadanie wielu schorzeń może wzmocnić ten efekt.

Noa notes that there is a normal amount of isolation that comes with being a teenager, but if a parent is worried about their child, the best thing to do is let them know they are there if they need anything without pressuring them. 

Additional information: 

Noa describes misophonia using a metaphor. If a person is in the woods and sees something on the ground, they know it is probably just a stick. Yet, there is a small possibility that the object could be a snake. Our brains momentarily would always assume the worst (that it is a snake), even though they have seen a stick before and “should” recognize it as harmless.  

"I myślę, że to samo dotyczy dźwięków spustu," powiedział Noa. "Jakby bez względu na to, jak bardzo próbuję się na nich znieczulić, wystawić na nie lub mówić, że wiem, że to nie jest coś, co mogłoby mi zaszkodzić, moje ciało i tak reaguje, że powinienem się bać."