Jakie są objawy misofonii?

Osoby z misofonią mają zmniejszoną tolerancję na niektóre bodźce sensoryczne, zazwyczaj na typowe dźwięki lub aspekty wizualne związane z tymi dźwiękami. Dźwięki ustne i nosowe najczęściej wywołują odpowiedź misofoniczną. Niektórzy ludzie z misofonią mają też wzrokowe wyzwalacze.

Osoby z mizofonią mogą odczuwać niepokój, frustrację, irytację, obrzydzenie lub inne negatywne emocje w odpowiedzi na swoje "wyzwalacze". Mogą także doświadczać reakcji fizjologicznych i behawioralnych, takich jak napięcie mięśni i pobudzenie w kierunku źródła bodźca. Większość osób bez mizofonii nie zareagowałaby w ten sposób.

Gdy dźwięk lub obraz wywołuje misofoniczną reakcję, trudno jest zignorować lub odwrócić uwagę od bodźca. Z tego powodu, a także z prostego faktu, że reakcja misofoniczna jest niekomfortowa, osoby z misofonią zwykle unikają ich aktywatorów. Może to utrudniać funkcjonowanie zawodowe, akademickie i społeczne.

Objawy misofonii mogą wyglądać następująco:

  • Zaburzenia nastroju

  • Niewyjaśnione wycofanie się z zajęć w klasie lub towarzyskich.

  • Niewyjaśniona nieuwaga.

  • Niewyjaśniony lęk lub podrażnienie.

  • Wybuchy, które nie są charakterystyczne dla danej osoby.

  • Ataki paniki.

  • Oznaki ogólnego przeciążenia sensorycznego (np. wydawanie się wyłączenia lub "odejścia")

  • Niewyjaśniony płacz.

  • Częste prośby o wyjście do łazienki lub o wyjście z pokoju.

  • Częste prośby o wizytę u pielęgniarki lub wyjście na zewnątrz.

  • Odwracanie głowy lub ciała od konkretnych dźwięków, widoków lub ludzi.

  • Zakrywanie uszu lub stosowanie innych metod blokowania dźwięków, takich jak częste noszenie słuchawek czy ciągłe włączanie szumu w tle, np. wentylator.

  • Albo też, intensywnie wpatrując się w źródło danego dźwięku lub rozpraszających ruchów.

  • Nadmierne zmęczenie

Czytaj więcej:

Poprzedni
Poprzedni

Jaka jest wymowa misofonii?

Następny
Następny

Czy misofonia jest prawdziwa?